Tónio Kröger
![]() |
|---|
| Comprar el llibre |
– Perdoneu-me – digué Tonio Kröger, sense apartar l’esguard de les fileres de llibres -. Sóc foraster, visito la ciutat. Aquesta és la biblioteca popular, doncs? ¿Em permetríeu de fer un cop d’ ull als llibres?
– De bon grat –digué l’empleat, i parpellejà amb més vehemència encara… És clar, tothom és lliure de fer-ho. Només voleu fer un cop d’ull… Us puc oferir un catàleg?
– Gràcies –respongué Tonio Kröger . M’oriento fàcilment.
Amb això començà a caminar lentament tot al llarg de les parets, tot fent veure que estudiava els títols dels lloms dels llibres. Finalment agafà un volum, l’obrí i es posà davant la finestra.
—
»Verzeihung«, sagte Tonio Kröger, ohne den Blick von den vielen Büchern zu wenden. »Ich bin hier fremd, ich besichtige die Stadt. Dies ist also die Volksbibliothek? Würden Sie erlauben, daß ich mir ein wenig Einblick in die Sammlung verschaffe?«
»Gern!« sagte der Beamte und zwinkerte noch heftiger… »Gewiß, das steht jedermann frei. Wollen Sie sich nur umsehen… Ist Ihnen ein Katalog gefällig?«
»Danke«, antwortete Tonio Kröger. »Ich orientiere mich leicht.«
Damit begann er, langsam an den Wänden entlang zu schreiten, indem er sich den Anschein gab, als studiere er die Titel auf den Bücherrücken. Schließlich nahm er einen Band heraus, öffnete ihn und stellte sich damit ans Fenster.








